Vijf Thomas Mann-Romans Die Nu Als Klassiek Worden Beschouwd
Buddenbrooks door Thomas Mann | © Clemcal / Flikr
Buddenbrooks (1901)
De eerste roman van de jonge Thomas Mann, Buddenbrooks zet zich in voor de vereeuwiging van de 19e-eeuwse familiewaarden, maar houdt ook rekening met thema's zoals het lot, zelfbeeld interesse, de vanzelfsprekendheid van zelfopoffering en de vervallen idealen van de burgerlijke Duitse familie-eenheid. Beïnvloed door de geschriften van Schopenhauer en Nietzsche en de loop van de eigen handelswijken van Mann, behandelt de roman de complexiteit van hedendaagse identiteitsstrijd, geplaagd door de verwachtingen van de klas enerzijds, en door de zinloosheid om te proberen sociale verandering te bewerkstelligen. Hij structureert zijn roman op een fatalistische manier en onthult geleidelijk de ineenstorting van lichaam en ziel over vier generaties van dezelfde familie, elk gedoemd en verenigd door de diepgewortelde drang om de patriarchale status van hun naam te bestendigen. Hij slaagt erin om een fresco van aspiraties van zowel oude als jonge generaties in de hedendaagse Duitse samenleving te schilderen, en duikt diep in de psyche om de psychologie van destructieve impulsen te analyseren, vorm en gevoel te geven aan een sociale hiërarchie die wordt vernietigd door zijn eigen interne zwakheden. > The Magic Mountain (1924)
Het magnum opus van Thomas Mann is een roman die de verwoesting voorspiegelt van de Europese beschaving (een vernietiging die het land in 1924 echt had vernietigd vóór publicatie in 1924) door het donkere, pathologische oogglas van een Zwitsers sanatorium. De hoofdrolspeler van de roman, Hans Castorp, neemt de klassieke rol aan van een Bildungsroman-personage, gevormd en opgeleid door zijn persoonlijke ervaringen van vooroorlogs Europa en de macabere achtergrond van het sanatorium in Davos. De pagina's van Mann fungeren gedurende de hele periode als een platform voor diepgaande filosofische discussies en intellectuele uitdagingen, en het verhaal mediteert goed op de aard van tijd en samenleving. Death in Venice (1912)
Death in Venice
is een boeiende roman met de thema's overmoed, menselijkheid, verlangen en verlangen, om nog maar te zwijgen van de - al archetypische - ideeen van dood en verval gemeenschappelijk voor Mann. Er is ook een onderstroom van homo-erotiek met de tekst, die een middel wordt om commentaar te leveren op leeftijd, seksualiteit en maatschappelijke verordeningen. Gustav von Aschenbach, de protagonist van het verhaal, besluit om naar de overstroomde stad Venetië te reizen op zoek naar rouwende tijd voor zijn overleden overleden echtgenote. Aangekomen bij het hotel, is hij volledig verbaasd door de aanwezigheid van een jonge adolescent, die ook met zijn gezin op bezoek is. Van Poolse afkomst, verbreekt deze Tadzio al snel de zintuigen van Aschenbach; die hem apotheosize tot het punt van artistieke schoonheid. Deze wens manifesteert zich snel in een consumerende platonische passie in het soort van het
Symposium ; nooit materialiseren tot een echte uitdrukking van gevoelens maar eeuwig broeden, diep in het weefsel van de ziel. Thomas Mann, 1932 | © Bundesarchiv, Bild 183-R15883 / Unbekannt / CC-BY-SA 3.0 / WikiCommons Joseph and His Brothers (1943) Gebruikmakend van een bijbelse structuur,
Joseph and His Brothers
is een samensmelting van heidense en monotheïstische mythen over de schepping van de mens en zijn sociale regels. De roman is een doorlopend werk verspreid over 16 omvangrijke jaren van het schrijfleven van Mann; een tijd waarin de auteur zich bezighield met het onderzoeken van de westerse samenleving, haar paradigma's, haar wortels en de voorspelde ondergang van de judeo-religies. Ondanks het getuige zijn van tragische internationale gebeurtenissen in deze tijd, zoals de opkomst van de nazi's (waar Mann in fel verzet tegen was), het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en de ballingschap van Mann naar Zwitserland, volgt hij een verbintenis om de idealen te verkennen en te handhaven en ambities van de hele mensheid.
Joseph and His Brothers Collection | © Foto H.-P.Haack / WikiCommons Doktor Faustus (1947) Adrian Leverkühn is een buitengewone muzikale componist die zijn hele leven heeft gewijd aan het nastreven van briljante prestaties in zijn vakgebied. Zijn genie stijgt naar een heel nieuw niveau nadat hij - als een radertje in de grotere Duitse culturele machine - een Mephistophelian pact met de duivel afsluit. Met veel overtuigingen van Marlow en Goethe creëert Mann een diepgaande correlatie tussen de beelden van het Duitse creatieve genie en de hedendaagse politieke staat van Duitsland, beide vergiftigd door hun nabijheid tot het demonische en het anathema. Er is ook een geweldige allegorie gecreëerd tussen de nazi-periode van Duitsland en Leverkühns neuropsyfilitische dementie, die de lezer brengt om de manifestaties van het kwaad te overdenken in zowel individuele als collectieve omstandigheden.
Death in Venice (1912)
Death in Venice
is een boeiende roman met de thema's overmoed, menselijkheid, verlangen en verlangen, om nog maar te zwijgen van de - al archetypische - ideeen van dood en verval gemeenschappelijk voor Mann. Er is ook een onderstroom van homo-erotiek met de tekst, die een middel wordt om commentaar te leveren op leeftijd, seksualiteit en maatschappelijke verordeningen. Gustav von Aschenbach, de protagonist van het verhaal, besluit om naar de overstroomde stad Venetië te reizen op zoek naar rouwende tijd voor zijn overleden overleden echtgenote. Aangekomen bij het hotel, is hij volledig verbaasd door de aanwezigheid van een jonge adolescent, die ook met zijn gezin op bezoek is. Van Poolse afkomst, verbreekt deze Tadzio al snel de zintuigen van Aschenbach; die hem apotheosize tot het punt van artistieke schoonheid. Deze wens manifesteert zich snel in een consumerende platonische passie in het soort van het
Symposium ; nooit materialiseren tot een echte uitdrukking van gevoelens maar eeuwig broeden, diep in het weefsel van de ziel. Thomas Mann, 1932 | © Bundesarchiv, Bild 183-R15883 / Unbekannt / CC-BY-SA 3.0 / WikiCommons Joseph and His Brothers (1943) Gebruikmakend van een bijbelse structuur,
Joseph and His Brothers
is een samensmelting van heidense en monotheïstische mythen over de schepping van de mens en zijn sociale regels. De roman is een doorlopend werk verspreid over 16 omvangrijke jaren van het schrijfleven van Mann; een tijd waarin de auteur zich bezighield met het onderzoeken van de westerse samenleving, haar paradigma's, haar wortels en de voorspelde ondergang van de judeo-religies. Ondanks het getuige zijn van tragische internationale gebeurtenissen in deze tijd, zoals de opkomst van de nazi's (waar Mann in fel verzet tegen was), het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en de ballingschap van Mann naar Zwitserland, volgt hij een verbintenis om de idealen te verkennen en te handhaven en ambities van de hele mensheid.
Joseph and His Brothers Collection | © Foto H.-P.Haack / WikiCommons Doktor Faustus (1947) Adrian Leverkühn is een buitengewone muzikale componist die zijn hele leven heeft gewijd aan het nastreven van briljante prestaties in zijn vakgebied. Zijn genie stijgt naar een heel nieuw niveau nadat hij - als een radertje in de grotere Duitse culturele machine - een Mephistophelian pact met de duivel afsluit. Met veel overtuigingen van Marlow en Goethe creëert Mann een diepgaande correlatie tussen de beelden van het Duitse creatieve genie en de hedendaagse politieke staat van Duitsland, beide vergiftigd door hun nabijheid tot het demonische en het anathema. Er is ook een geweldige allegorie gecreëerd tussen de nazi-periode van Duitsland en Leverkühns neuropsyfilitische dementie, die de lezer brengt om de manifestaties van het kwaad te overdenken in zowel individuele als collectieve omstandigheden.
